Historia popularnych instrumentów dmuchanych

Większość instrumentów, szczególnie należących do kategorii aerofonów miewa charakterystyczną przeszłość powiązaną z armią albo rycerstwem. Używano ich do ostrzeżenia przed wrogiem, wabienia lub odstraszania dzikich zwierząt, celebrowania zwycięstwa bądź opłakiwania porażki.

Gra na saksofonie
Autor: Louis Evans
Źródło: http://www.flickr.com
Nieco później ich rola zmieniła się i po rozmaitych modyfikacjach stawały się częściami integralnymi orkiestry bądź zespołów muzycznych. Najbardziej charakterystycznym przykładem takiej przemiany są trąbki.

Pierwsze trąbki (możesz wybrać i zamówić online: niedrogie trąbki), wywodzące się z pierwotnych instrumentów blaszanych, z wyglądu bardziej przypominały współczesny róg, ponieważ nie miały zaworów w związku z tym miewały bardzo ograniczone możliwości melodyczne. Dobre były tylko do odgrywania fanfar. W międzyczasie ulepszano je systematycznie, aż na początku XIXw. trąbki dostały nareszcie kształt taki jak współcześnie. Jednakże obecnie nie jest to instrument o dużych walorach akustycznych. Stanowią uzupełnienie w orkiestrach, rzadziej w zespołach muzycznych.



Suzafony to aerofony blaszane. Są to troszkę zmodyfikowane helikony o bardzo dużej czaszy głosowej, która dlatego właśnie znajduje się nad głową instrumentalisty. Z powodu tej właśnie wielkiej czaszy, w orkiestrach dętych, w których zwykle są stosowane suzafony, nazywa się je słonecznikami. Pierwsze suzafony zostały stworzone pod koniec XIXw. Poza powszechnym użytkowaniem ich w orkiestrach dętych, suzafony są wykorzystywane również w orkiestrach tanecznych, dixielandowych a także w muzyce jazzowej. Tenorhorny natomiast są to zmodyfikowane buglehorny, które zjawiły się we Francji także w XIXw. Ich polska nazwa to sakshorn tenorowy. Podobnie jak poprzedni instrument, tenorhorny także kończą się sporej wielkości otworem, lecz nie musi być umiejscowiony aż nad głową grającego. Pozostałe części instrumentu stanowią ustnik, zmieniający się w rurę ustnikową, wentyle razem z krąglikami strojeniowymi dla każdego z nich, krąglik strojeniowy główny, miejsce na kciuk oraz dźwięcznik. Tenorhorny były stosowane już w pruskiej kawalerii od początku XIXw. Najmniej znane są saksony, dla których ciężko jest znaleźć jakiekolwiek informacje, zarówno w Internecie, jak i w branżowych periodykach.

Zamówisz u nas te i mnóstwo różnych instrumentów - dobre tenorhorny